တာခ်ွီလိတ္ၿမိဳ႕မွာ

           တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕ ကို အေမ၊ေမာင္ႏွမ ေတြ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေတြ႕ရဖို႕တစ္ေခါက္ျပန္ေရာက္ ခဲ့ ပါတယ္။ ခ်စ္ၾကည္ေရး တံတားႀကီးကိုျဖတ္ၿပီး တာခ်ီလိတ္ေရာက္တာနဲ႕ လမ္းေတြျပင္ထားလို႕ ဖုန္မႈန္႕ေတြ တၿမိဳ႕လံုးပါပဲ။ တစ္လနီးပါးေလာက္ရွိၿပီမို႕ ၿမိဳ႕ထဲကလူေတြကို သနားမိပါတယ္။ လမ္းအျပင္မထြက္ဝံ့ ေလာက္ ေအာင္ကိုပါပဲ။

    ၾကံဳခ်င္ေတာ့ စိတ္ကူးခ်ိဳခ်ိဳ စာအုပ္တိုက္က စာအုပ္လာေရာင္းတာနဲ႕ တိုးပါတယ္၊ က်မစာအုပ္ေတြ ႀကိဳက္မွန္းသိေတာ့ ရံုးဆင္းေတာ့ ညီမေလးေခၚသြားလို႕ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ သူကိုယ္၌က စာအုပ္ႀကိဳက္ေပမဲ့ ကေလးငယ္ေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႕မို႕ စာအုပ္မဖတ္အားပါဘူး။ 

         ဒါေပမဲ့လဲသူ႕သမီးေတြအတြက္ပံုျပင္စာအုပ္ေလးဝယ္ပါတယ္။ တစ္ခုေကာင္းတာက ရိုက္ထားတဲ့ ေစ်းႏႈန္း အတိုင္းေရာင္းတာပါပဲ၊ လိုခ်င္တာေတြမ်ားပါတယ္။ 

  တက္က်မ္း၊ဘာသာျပန္၊ အခ်က္အျပဳတ္၊ ကေလးစာေစာင္၊ တရားဓမၼစာေစာင္၊ အဘိဠာန္၊ စကားျပန္၊ အစံုပါပဲ။ လိုခ်င္တာေတြထဲက ေနာက္ဆံုးေတာ့ သာဓုနဲ႕ ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ရခဲ့ပါတယ္၊ ေဒါက္တာေရခ်မ္းကလြဲၿပီး ဝတၳဳတိုေပါင္းခ်ဳပ္က ခုမွဒုတိယအေနနဲ႕ဖတ္ဖူးတာပါ။

ပန္းေပါင္းစံုတဲ့ ၿမိဳ႕ခ်င္းမိုင္

စိတ္ဒုကၡ

 စိတ္ဒုကၡ

အသက္တစ္ရာ မေနရေပမင့္

အမႈတစ္ရာ ၾကံဳရတာမို႕

ေပျဖစ္ေတာ့ ခံရတာပ

ကိုယ့္ဒုကၡ။

 မေကာင္းတာေတြ

ႏွစ္ေဟာင္းမွာ ကုန္ပေလ့ေစေတာ့

သူသူကိုယ္ကိုယ္ၾကံဳၾကတာပ

ေပါ့ေပါ့ပါးပါး

ဒါေလးမ်ား ..တဲ့။

အေတြ႕ၾကံဳရယ္တဲ့အသစ္လို႕

အားတင္းကာထားေပမင့္

ခလုတ္ထိေတာ့ ေကာက္ရိုးလဲဆြဲရတာပ

ကိုယ့္ဒုကၡ။

ဇာတ္နာေအာင္ ထပ္ရစ္လို႕

မျပခ်င္ပါဘု

စာရြက္ဆိုလဲ ဆြဲဆုတ္ခ်င္တာပ

ေစာင္းလို႕ေတာင္မၾကည့္ခ်င္တဲ့

ကိုယ့္ဒုကၡ။

သခင့္ေမြးေန႕

                             သခင့္ေမြးေန႕

             တစ္ခါက မိန္းမတစ္ေယာက္က ေဆာင္းတြင္းမွာ အသိုက္ေရႊ႕လာတဲ့ ဘဲတစ္အုပ္ေၾကာင့္ ဗ်ာမ်ားသြားခဲ့တယ္၊ ေႏြးတဲ့ေဒသကို အုပ္စုလိုက္ ေျပာင္းေရႊ႕လာတဲ့ဘဲအုပ္က မုန္တိုင္းမိလာတာေၾကာင့္ သူ႕ျခံထဲ က်လာခဲ့တယ္၊ သနားလို႕ သူ႕ဂိုေဒါင္ထဲသြင္းဖို႕ ႀကိဳးစားတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူ႕ႀကိဳးစားမႈက အရာမထင္ပါဘူး၊ သူမႀကိဳးစားေလ၊ ဘဲအုပ္ကေၾကာက္လို႕ ထြက္ေျပးေလမို႕ ဘာဆက္လုပ္ရမွန္း မသိေအာင္ပါပဲ။  အကယ္၍သာ သူမကိုယ္၌က ဒီဘဲအုပ္ထဲက ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ သူမရဲ႕ ေစတနာကို ဒီဘဲအုပ္ ေတြ သေဘာေပါက္ၾကမွာပဲလို႕ေတြးမိတယ္။

          

      ဒီမွာတင္ သခင္ေယရႈက ဘုရားအျဖစ္၊ လူအျဖစ္ယူၿပီး လူေတြၾကားထဲ ေမြးဖြားလာၿပီး၊ လူ႕အျပစ္ေတြကိုသူ႕ အေသခံျခင္းျဖစ္တဲ့ လက္ဝါးကားတိုင္မွာ သူ႕အေသြးနဲ႕ သြန္းၿပီလူေတြ ကိုယ္စား အေသခံကာ သူ႕လိုရွင္ျပန္ထ ေျမာက္ေစခ်င္တာကို လူ႕ဇာတိယူမွာ လူေတြနားလည္မွာ ကိုသိတဲ့ ေစတနာ ကို သူမနားလည္ လိုက္တယ္တဲ့။

   သိုးသငယ္ ဤေလာကသို႕ၾကြလာၿပီ၊ သိုးသငယ္ တဲ့ ၊ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ၊ ဘာကိုကိုယ္စားျပဳတာတဲ့လဲ၊ သိုးဆိုတာ သန္႕ရွင္းျခင္းကို အဓိပါယ္ေဆာင္ပါတယ္၊ ဒါထက္ ခရစ္ေတာ္ မေပၚမီ ယဇ္ပုေရာဟိတ္က အျပစ္ရွိတဲ့ လူေတြကိုယ္စား သိုးေတြကိုယဇ္ပူေဇာ္ျခင္း ျပဳေပးျခင္းျဖင့္ ထာဝရဘုရား ထံမွာအျပစ္ေျဖေပးရပါတယ္၊ သိုးကလူ႕ကိုယ္စား ခံေပးတဲ့သေဘာပါ။ 

  သခင္ေယရႈက လက္ဝါးကားတုိင္မွာ အေသခံလိုက္တာနဲ႔ ဒီယဇ္ပူေဇာ္တဲ့ ဗိမာန္ေတာ္ရဲ႕ကုလားကာက အထက္စြန္းကေအာက္စြန္းတိုင္ စုတ္ကြဲသြားပါတယ္၊ ေနာက္တစ္ဖန္ဆိုတဲ့ ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္းက ထပ္မံမရွိ ေတာ့ပဲ သခင္ေယရႈက လူေတြရဲ႕ကိုယ္စား သူအျပစ္ဝင္ခံ သြားေပးခဲ့ပါတယ္။ 

  ထာဝရဘုရားနဲ႕လူေတြၾကားထဲဆက္သြယ္ေပးတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာနည္းပါ၊ “ငါသည္ အသက္လည္းျဖစ္၏၊ သမၼာတရားလဲျဖစ္၏၊လမ္းလဲျဖစ္၏။”တဲ့၊ထာဝရဘုရားထံမွထာဝရအသက္ရဖို႕ရန္တစ္ခုတည္း ေသာလမ္းက ေယရႈပဲျဖစ္ပါတယ္။

   ထာဝရဘုရားက ဖန္ဆင္းရွင္ဆိုတာကို ယံုၾကည္ပါတယ္၊ဒီကမၻာႀကီးကို ဖန္ဆင္းတယ္၊ လူသားေတြကို ဖန္ဆင္းပါတယ္၊လူသားရဲ႕အစျဖစ္တဲ့ အာဒံက ဘုရားစကားကို နားမေထာင္လို႕ လူေတြက အျပစ္သားျဖစ္ခဲ့ ရပါတယ္၊ ဘုရားနဲ႕ေဝးကြာခဲ့ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အျပစ္သားအျဖစ္မွ သူ႕ဆီကို ျပန္လာဖို႕ သူ႕ရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာသားေတာ္ကို ေစလႊတ္ၿပီး လူ႕အျပစ္ေတြကိုေဆးေၾကာၿပီး ကယ္တင္ခဲ့ ျပန္ပါတယ္။ လူေတြကိုခ်စ္တဲ့ ထာဝရဘုရားက လူတိုင္းကို ထာဝရအသက္ရဖို႕ အလိုရွိပါတယ္။

   ပညတ္ေတာ္(၁၀)ပါးမွာ အဓိက အခ်က္က ထာဝရဘုရားကို အၾကြင္းမဲ့ခ်စ္ဖို႕ပါ၊ ဒုတိယက သင့္အိမ္နီးခ်င္းမ်ားကို သင့္ကိုယ္ကို ခ်စ္သကဲ့သို႕ခ်စ္ဖို႕ပါ၊ ဖန္ဆင္းရွင္ေရွ႕ေမွာက္မွာ က်မတို႕အားလံုးက ဘုရားသားသမီးေတြပါပဲ။ ေမာင္ႏွမေတြပါပဲ။

    ခ်စ္တတ္တဲ့ ေမတၱာရွင္ကို ျပန္ခ်စ္ရတဲ့ စိတ္ၾကည္ႏူးမႈ၊ ကယ္တင္ျခင္းရမယ္၊ ထာဝရအသက္ ရမယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္စိတ္ခ်မႈ နဲ႕ ေမြးဖြားလာတဲ့ ေယရႈ ရဲ႕ ေမြးေန႕ကို ဝမ္းေျမာက္စြာနဲ႕ ႀကိဳဆိုရေအာင္လား။

Happy Father's day

                             ဒီေန႕ဟာထိုင္းဘုရင္မင္းျမတ္ရဲ႕ ၈၄ ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႕ျဖစ္ပါတယ္၊ ေဆးရံုကေနျပည္သူ ေတြကိုမိန္႕ခြန္းေျခြဖို႕ ဒီေန႕မနက္မွာ နန္းေတာ္ကိုျပန္ၾကြပါတယ္၊
          ျပည္သူေတြေပ်ာ္ရႊင္မႈရွိေစဖို႕ေရႀကီးလို႕ဒုကၡေရာက္သူေတြ ကိုတာဝန္ရွိသူေတြ အျမန္ဆံုးလုပ္ေပး ၾကဖို႕၊ ထပ္ၿပီးဒုကၡေတြမေရာက္ဖို႕၊ စည္းလံုးမႈရွိၾကဖို႕ မွာၾကားပါတယ္၊ ေရႀကီးတုန္းက ဘုရင္ႀကီးက    ေသြးဝမ္း သြားတဲ့အထိ စိတ္ဖိစီးမႈခံခဲ့ရပါတယ္တဲ့။

 

        ေနမေကာင္းလို႕ နန္းေတာ္ျပန္မၾကြပဲ ေဆးရံုမွာပဲ ေနတာၾကာပါၿပီ ၊ ေမြးေန႕မွာနန္းေတာ္ ကိုၾကြလာမွာ သိလို႕ ျပည္သူေတြဝမ္းသာစြာနဲ႕လမ္းတေလွ်ာက္မွာ ေရာ ေဆးရံုမွာပါ လာေရာက္ေစာင့္ေမွ်ာ္ၾကပါတယ္။ ဘုရင္ႀကီးေမြးေန႕မွာ အက်ဥ္းသား ၂၆၀၀၀ ေယာက္ကိုလြတ္ၿငိမ္းခြင့္ေပးပါတယ္၊  ၿမိဳ႕တိုင္းကလဲ မီးထြန္းၿပီးဘုရင္ႀကီးအသက္ရွည္ပါေစေၾကာင္း ၃ ႀကိမ္ေအာ္ဆုေတာင္းေပးၾကပါတယ္။
                           ဘုရင္ႀကီးရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္အေရာင္ကို အဝါအေနနဲ႕သံုးပါတယ္၊ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ အပန္းေရာင္ကို ဘုရင္ႀကီးရဲ႕ က်န္းမာေရးအတြက္ ကိုယ္စားျပဳ ဝတ္ဆင္ ၾကတယ္၊ ကုသိုလ္လုပ္ေပးၾကတယ္၊ အေဖရင္း တစ္ေယာက္ကိုေတြ႕ရသလို ဝမ္းသာမ်က္ရည္ဝဲၾကတယ္၊ငိုၾကတယ္။
  ဘယ္ဘုရင့္တိုင္းျပည္ျဖစ္ျဖစ္ ထိုင္းဘုရင္လို ျပည္သူေတြက ေလးစားၾကတာ၊ ခ်စ္ၾကတာ၊ ဘုရားလို ကိုးကြယ္တာမရွိပါဘူး။

      ထိုင္းဘုရင္ေမြးေန႕ဟာထိုင္းတို႕ရဲ႕အေဖေန႕ျဖစ္တာမို႕ အေဖေတြကိုသားသမီးေတြက လက္ေဆာင္ေတြ ေပးပါတယ္၊ အေရးတယူ အေဖေတြေခၚလည္ၾကပါတယ္၊  အဓိက ေျပာခ်င္တာက အေဖမရွိေတာ့ေပမယ့္ သမီးတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ အျမဲတန္းသတိရေနတယ္ဆိုတာ က်မရဲ႕အေဖကိုသိေစခ်င္တယ္၊ ရွိတုန္း အျပည္႕အဝမျပဳစုလိုက္ရတဲ့ ေနာင္တေၾကာင့္ အၿမဲသတိရတယ္၊ က်မလို သူတပါးေတြအခ်ိန္ေႏွာင္းမွအေဖ့
တန္ဖိုးေတြသိတဲ့သူေတြဘယ္သူ႕ကိုမွမျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး။
   

                              အစုန္

သနပ္ခါးေသြးလိမ္းမေပးခဲ့ေပမယ့္

ပတ္ၾကားအက္တဲ့ေျခလက္ ၊ ညေနတိုင္းတခုတ္တရ

ေဆးလူးေပးတဲ့အေဖ။

 

အေအးမိေတာ၊့ ရင္ဘတ္ဆီလူး

အေဖမဆလာလုပ္ေပးမယ္ တဲ့

ေနေကာင္းေကာင္း၊ မေကာင္းေကာင္း

အေဖဆီလူးတာႏွစ္သက္

တေယာက္တလွည္႕ဇိမ္ယူၾကတယ္။

ထုတ္လာတဲ့ဗလာစာအုပ္ ၊ လက္ေရးေစာင္းေစာင္း

နာမည္တတ္ေပးခဲ့တဲ့အေဖ၊

အားတဲ့ညေနထမင္းခ်က္ ၊ သားသမီးေတြေက်ာင္းအျပန္

စားရဖို႕၀ယ္ျခမ္းခ်က္ျပဳတ္ ၊ “စားေကာင္းလိုက္တာအေဖ”

ပီတိျဖာဒီစကားေၾကာင့္

“စား ၊ စား” ၀မ္းအျပင္အိတ္မပါဘူးတဲ့လား။

၀မ္းေရးအတြက္တနယ္စီ၊မခ်ိတရိလြတ္ရတဲ့သက္ေသ၊  

ထင္ဟတ္တဲ့အေဖ့မ်က္၀န္း၊ ရဲရဲမၾကည္႕ရဲခဲ့ဘူး၊

သားသမီးေတြအိမ္အျပန္ ၊ ထမင္းမစားႏိုင္ေအာင္အေပ်ာ္လြန္

စိတ္ဒုကၡေတြခံစားခဲ့ရတဲ့အေဖ။

“ငါ့သားသမီးေတြနားသြားေသမယ္” တဲ့

ပိတ္ရက္ရယ္လို႕ ၊ စံုစံုညီညီ

အေဖ့နားမရွိ ၊ အေဖမရွိမွ

ေဘးပတ္ပတ္လည္ ၊ ၀ိုင္းေနထိုင္ၾကေလရဲ့။

ေခတ္ေၾကာင့္လား ၊ စနစ္ေၾကာင့္လား

အေဖတစ္ေယာက္က ၊ သားသမီးေတြအတြက္

အလ်င္မွီေပမယ့္ ၊ ဒီေလးေယာက္က

အေဖ့ကိုအလ်င္မမွီခဲ႕ဘူး၊

နီးေအာင္လာခဲ့ရေပမယ့္ ၊ ေ၀းေနရတဲ့အေဖ

ေနရာစိမ္းမွာ ၊ အထီးက်န္လို႕

အတက္ေႏွးတဲ့ဆန္ေရအတြက္

ညဥ္းခဲ့ေလမလား၊

အေဖမရွိမွ ၊ တေရးေရးျမင္

ေနာင္တေတြတသီတတန္းနဲ႕

ေအာက္ေမ့တသရတဲ့အေဖ

ေပးသေလာက္ ၊ မေလာက္နိူင္တဲ့

သားသမီးေတြအတြက္ ၊ ခြင့္လြတ္ေပးပါဆိုတာနဲ႕

အိက္မက္ထဲလာခဲ့ပါအံုးလို႕၊ ထပ္ေတာင္းဆိုပါရေစ။







                                                               အေဖေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ။